ผู้เขียน หัวข้อ: สัตววัตถุ กุย  (อ่าน 2 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

พฤศจิกายน 23, 2017, 08:50:01 AM
  • Jr. Member
  • **
  • กระทู้: 72
  • เพศ: ชาย
    • ดูรายละเอียด


กุย
มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Saiga tatarica Linnaeus
ในสกุล Bovidae
มีชื่อสามัญว่า saiga antelope
มีชื่อยาในภาษาละตินว่า Cornu  saigae  Tataricae
เจอในที่ราบท้องทุ่งและก็ในที่สูงที่มีลมหนาวจัด และมักมีฝุ่นทรายกลาดเกลื่อนอยู่ ตั้งแต่ประเทศโปรแลนด์ไปถึงที่ราบสูงตอนใต้ของรัสเซียถึงทุ่งหญ้าที่ราบสูงในประเทศมองดูโกเลีย
ชีววิทยาของกุย
กุย เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม กีบคู่ ขนาดวัดจากปลายจมูกถึงก้นยาว ๑.๑0-๑.๔0 เมตร หางยาว 0.๘0-๑.๓0 เมตร  สูง  ๖0-๘0   ซม.   น้ำหนักตัว  ๒๓-๔0   โล   หัวใหญ่และก็อ้วน   ตัวเมียไม่มีเขา   เพศผู้มีเขารูปคล้ายพิณฝรั่ง   ยาว  ๒0-๒๖  ซม.   มีวงเป็นข้อนูนต่อเนื่องกันขึ้นไปจากโคนเขา   ถึงเกือบปลายเขา  ๑0-๑๖  วง   ระยะระหว่างวงนูนราว  ๒  ซม.   ปลายแหลม   สันจมูกครึ้มและก็โค้งงุ้ม   จมูกเหมือนกระเปาะพอง   มีสันตามยาว   รูจมูกเปิดออกทางด้านล่างข้างในรูจมูกมีองค์ประกอบพิเศษหลายชนิด   กระดูกเจริญดีมากและก็เรียงช้อนล้ำกัน  สมุนไพร ข้างในมีขนหนา   ต่อมและก็ร่องเมือก   สำหรับกรองฝุ่นละอองรวมทั้งทำให้อากาศที่หายใจเข้าไปอุ่นและเปียกชื้นขึ้น   มีประสาทดมกลิ่นดีมาก   นอกเหนือจากนี้ในรูจมูกยังมีถุงที่พองได้   ข้างในบุด้วยเยื่อเมือก   มีขนที่ใต้คอหนาเพื่อกันความหนาว   ในช่วงฤดูขนบนตัวจะสั้นสีน้ำตาลออกแดง   จมูกรวมทั้งหน้าผากสีน้ำตาลคล้ำกว่า   บนกระหม่อมมีลายสีออกเทา   รอบตูด   ใต้ท้อง   แล้วก็หางสีขาว   ในช่วงฤดูหนาวขนจะยาวรวมทั้งดกกว่า   มีขนรองครึ้ม   มีสีขาวเทาตลอดลำตัว   กุยมีขาเรียวยาว   ด้นหลังกีบกางออกบางส่วน   หางสั้นมาก   ใต้หางไม่มีขน สัตว์ชนิดนี้ถูกใจอยู่เป็นฝูงเล็ก   ในฤดูใบไม้ตก   มักรวมฝูงแล้วก็ย้ายถิ่นลงไป   ทางใต้ที่อบอุ่นกว่า   ในฤดูใบไม้ผลิ   (ราวเดือนเมษายน)   ตัวผู้ย้ายที่อยู่ขึ้นไปทางด้านเหนือก่อน   แล้วฝูงตัวเมียก็ย้ายที่อยู่ขึ้นไปสมทบ   เวลาวิ่งมักก้มหน้าต่ำ   แต่วิ่งได้เร็วถึงชั่วโมงละ   ๖0   กิโล   ชอบรับประทานใบไม้ตามพุ่มรวมทั้งใบหญ้า อดน้ำได้นาน

ประโยชน์ทางยา
เขากุยมีที่ใช้อีกทั้งในยาไทยแล้วก็ยาจีน จำนวนมากที่มีขายในร้านยาจีนมาจากทางภาคเหนือของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ประเทศสหรัฐประชาชนจีน มีสีขาวๆถึงสีขาวอมเหลือง ราว ๑  ใน  ๓  ถึงกึ่งหนึ่งจากโคนเขามีเนื้อกระดูกที่แข็งและแน่นเมื่อคัดออกจะทำให้เขากลวง โปร่งใส เมื่อส่องกับแสงจะเห็นข้างในครึ่งหลังเขากุยมีช่องเล็กๆ  ทอดเป็นเส้นตรงยาวไปจนถึงปลายเขา เรียก รูทะลุปลายเขา ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของเขากุย
การเตรียมเขากุยสำหรับใช้เป็นยาทำเป็น  ๒  แนวทาง  คือ
๑.ทำเป็นแผ่นบางๆ ซึ่งทำโดยเอาเขาที่เอาเนื้อกระดูกออกแล้ว แช่น้ำอุ่นไว้เป็นเวลานานพอเหมาะพอควร คัดออกจากน้ำแล้วตัดตามแนวขวางเป็นชิ้นบางๆแล้วทำให้แห้ง
๒.ทำเป็นผงละเอียด โดยใช้เขาที่เอาเนื้อกระดูกออกแล้ว นำไปบดเป็นผงละเอียด
หนังสือเรียนยาคุณประโยชน์โบราณว่า
เขากุยเป็นยาเย็น มีรสเค็ม ใช้แก้ไข้สูง แล้วก็อาการอื่นๆ ที่เกี่ยวโยงกับลักษณะของการมีไข้สูง เป็นต้นว่า หมดสติ ชัก เพ้อ บ้า ฯลฯ แก้โรคลมชัก
จีนว่ายานี้เป็นยาแก้ตับทำงานมากเหลือเกิน มีสรรพคุณกำจัดความร้อนและสารพิษต่างๆภายในร่างกาย เมื่อรับประทานเขากุยแล้วจะก่อให้ตัวเย็น รวมทั้งคุณประโยชน์นี้แรงกว่า เขากระบือราว  ๑๕  เท่า (อาจใช้เขากระบือแทนได้)